Sakin Şehir Foça

Bütün gün gezmiş olmama rağmen kendimi dinlenmiş hissediyorum. Bunun da sebebi tabi ki sakin şehir Foça !!!

En son yaklaşık 10 yıl önce gittiğim Foça' yı pek az değişmiş buldum. Olan değişikliklerin hepsi de güzel şeylerdi; mesela onlarca evin tadilat edilmiş olması gibi (eski taş evlerin arasında gezerken kendimi çok huzurlu hissettim).

İzmir' e bu kadar yakın ama bir o kadar da uzak olması beni çok şaşırttı. Uzak çünkü sanki güney sahillerinde küçük bir balıkçı köyünün dinginliği var. İnsanlar ellerinde havluları üstlerinde mayolarıyla evlerinden çıkıp denize giriyorlar, dostlarıyla denizde yüzerken sohbet edip sonra sanki bir duş yapıp çıkmış gibi havlularına sarınıp evlerine dönüyorlar.
Türkiye' de hangi şehirde/ilçede bunu yapabilirsiniz ? İşte bu bana huzur, burada yaşasam ömrümün uzayacağı hissini verdi. Sokaklarda gördüğüm tüm insanlar sakin, birbirleriyle dost gözüküyordu.

Dün pazarına da uğrayacağımı söylemiştim, yaptım da. Çok güzel capcanlı bir pazarı var. Herşey taze ve körpe, besbelli o sabah tarladan toplanmış. Sadece meyve-sebze bölümü yok, giysi ve ev eşyaları da bulabilirsiniz. Tabi bir de meşhur Ege peynir ve zeytinleri ...

Foça' ya gelmişken mutlaka sakızlı dondurmasından da yemeyi ihmal etmeyin. Ben sahildeki "Nazmi Usta" da sakızlı sade ve çikolatalı yedim, her ikisi de birbirinden leziz. Şiddetle tavsiye ederim.
Tabi dondurma öncesi altlık olarak meydana yakın deniz kenarındaki "İğdeli Cafe" de kuru köfte, pilav, patates kızartması ve sarma yedim. Yemeklerin lezzetleri güzel, servis de hızlıydı.

Diyeceğim o ki Foça halkı çok şanslı. En kısa sürede yine gideceğim, belki bakarsınız bir gün Foça' dan da yayın yapıyor olabilirim.

Sahildeki iskelelerden birine oturmuş denizde ayaklarımı dinlendirirken ki bir fotoğrafımla herkese iyi uykular, iyi dinlenmeler dilerim ...








Not : Yarın sizler için uyduruk bir yemek tarifim var !!!!!!

El Emeği Göz Nuru ...

İzindeyken boş durmadım, yaratıcılığım zirve yapmak üzere. Bu aralarda bilezik yapmaya dadanmış durumdayım, zira moda ...

Arkadaşlarım bilir takıyı çok severim, hem alırım hem kendim de yaparım. Kendi dizayn ettiklerim kadar internetten de bulup yaptıklarım da var. Yukarıdaki fotoğraftakileri http://honestlywtf.com/ sitesinden esinlenerek yaptım. Bu sitede gerçekten çok değişik ve hoş fikirler var. Sadece takı değil, moda, hayat, dekorasyon ve daha başka bir sürü şey bulabilirsiniz.

Elişi çalışmalarımın yanında iznimin son günlerini biraz gezerek değerlendirmeye karar verdim. İzmir' de hala yazdan kalma günler yaşıyoruz, daha evlere kapanmak için erken ...
Tam da bu sebepten dolayı daha önce keşfetmediğim yerlere gitmem gerektiğini düşündüm. Ne de olsa monoton hayatlarımıza ara sırada olsa renk katmak gerek.
İzmir' e bu kadar yakın olmasına karşın yarın ilk kez Foça pazarına gideceğim (ne macera ama !!!). Bayağı rağbet gören bir pazarmış, İzmir çevresinden (Karaburun ve Mordoğan' dan vapur ile) olduğu kadar Midilli adasından da gelenler çok oluyormuş.
Foça' nın ayrıca Pazar günleri kurulan, Türkiye' deki tek (dünyadaki 28.) "Slow Food - Yeryüzü Pazarı" da mevcut. Yarınki izlenimlerime göre belki Pazar günü olan "Pazarı" da bir ziyaret edebilirim.

Will see about that tomorrow ...

Robert Frost' un sevdiğim bir şiiri ile iyi geceler diliyorum.

Fire and Ice
Some say the world will end in fire,
Some say in ice.
From what I've tasted of desire
I hold with those who favor fire.
But if it had to perish twice,
I think I know enough of hate
To say that for destruction ice
Is also great
And would suffice.


Not : "http://www.earthmarkets.net/network/fo%C3%A7a" Earth Markets' da Foça Pazarı' na bu linkten ulaşabilirsiniz.

Cırcır Böcekleri ve Beethoven

İnsanların tek ve en güzel icadı bence müzik. İnsan ruhunun derinliklerine dokunup, sizi (belki de sadece beni) ayrı bir boyuta götürüyor.

Dün akşam  Berlin Filarmoni Orkestrası' nın vermiş olduğu konser son yıllarda beni en çok etkileyen konserdi diyebilirim. Orkestra gecede Schubert' in "Bitmemiş Senfoni" sini, Bottesini' nin "Gran duo Concertante" sini ve son olarak da (the last but not the least) Beethoven' nın "7. Senfoni" sini çaldı.
Bütün bu güzel eserleri dinlemenin keyfi bir yana bu konseri Efes Antik Tiyatro' da dinliyor olmanın verdiği haz bambaşkaydı. Bir yandan o büyülü tınılar kulağımda yankılanırken bir yandan da bundan iki bin yıl önce bu şehirde gezen, yaşayan ve müzik dinleyen insanları gözümün önüne getirmeye çalıştım. Müziğin daha hafif çaldığı anlarda cırcır böceklerinin ve gece kuşlarının da eşlik etmesiyle geçmişe, insanların stola ve togalarla gezdikleri dönemleri hayal etmesi daha kolay oluyordu.
Kısacası hem ruhen hem de zihnen çok tatmin edici bir akşamdı, herkesin klasik müzikten bu kadar keyif almasını (ya da en azından bir kere dinlemesini) dilerim.

Gürer Aykal' ın da dediği gibi "Tanrı bizi Mozart' sız bırakmasın " ...

Not : Bugün Anneciğimin doğum günü. Nice mutlu yıllara anacım benim :)

Salvation

Bugün Efes Antik' de Berlin Filarmoni' nin konserine gideceğim için heyecanlıyım çünkü orkestra şefi Sir Simon Rattle ! Klasik müzik dinlerken ruhumun rahatladığını hissediyorum. Sanki bir şekilde bir an için özgür kalıyorum. İzlenimlerimi yarın paylaşırım.

Dün akşam National Geographic ekim sayısındaki "Blood Ivory" yazısına şöyle bir göz attım ve insanlığımdan utandım. Din, kutsallık ve sözde ilaç üretimi adına geçen yıl 25.000 filin katledildiğini biliyor muydunuz ? Bu alıcıların büyük bir çoğunluğu uzak doğu ülkeleri ve burada refah arttıkça talep de artmakta. Her zaman inandığım bir şey vardır; talep oldukça arz da bir şekilde gerçekleşir. Ne zaman alıcılar cezalandırılmaya başlanırsa işte o zaman bu gereksiz katliam (ki bunun içine kürk ve afrodizyak ürünlerinin ticareti de dahil) sona erer. Önemli olan talebin bitmesidir.

Bu kadar iç karartıcı konu şimdilik yeter, ama yukarıda bahsettiğim yazıyı okumanızı tavsiye ederim. Sabah keyfim yerine gelsin diye dünden kalan patates kızartmalarını da eklediğim karışık bir omlet yaptım (ama fotoğrafını çekmeden yedim). Bundan sonra uydurukta olsa yaptığım yemeklerin tariflerini verip, fotoğraflarını da paylaşacağım (bir arkadaşımın tavsiyesi !!!).

Şimdi akşam için hazırlanmaya başlamalıyım, ne de olsa  Sir Simon Rattle' la randevum var ...

Not : En üstteki foto küçük balkon-bahçemden bir kesit, umarım beğenmişsinizdir ...

YİNE MERHABA !!!

Yaklaşık 2 yıl aradan sonra sonunda bir şeyler yazmaya karar verdim.

Nasıl başlasam, neler yazsam diye düşünene kadar bir yerlerden başlamam gerektiğini düşündüm. Muhtemelen ilk başta bu yazıyı sadece birkaç kişi okuyacak, ama olsun kendime güveniyorum. Bu sefer istikrarlı olmaya kararlıyım J

Dün akşam “Julie & Julia” yı seyrediyordum (herhalde onuncu kez filan), işte o zaman insanın hayatında bir amacı olması gerek diye düşündüm. Günlük yapılacak küçük bir şey de olsa, bir amaç bir hedef çok önemli. İnsanı, en azından beni, belirli bir rutinden kurtarıp gerçek hayatı yaşamaya yardımı olacak herhangi bir şey.

Bütün gün bilgisayarın başında aynı işleri yapmaktan bir süre sonra canımın başka bir şey yapmak istememeye başladığını fark ettiğimde gerçekten kendime acıdım …

İnsan ne çabuk tembelliğe alışıyor. Hafta sonu sahilde yürüyüşe çıkmak yada evimizin tam karşısındaki spor salonuna gitmek bile insanın gözünde büyümeye başlıyor.

Ara not (yada itiraf) : İki haftadır spora gitmiyorum, tam da kilo vermeye başlamıştım. Ama masumane bir sebebim var, izindeyim J

İşte tam da bu sebeplerden dolayı her gün ufak tefek bir şeyler karalamaya kararlıyım.

Saat 23:18 itibariyle fotomodellik yapmaya karar veren kumrularımızdan birinin İzmir’in muhteşem gün batışlarından birinin önünde verdiği poz ile yazımı sonlandırıyorum.

İyi uykular …

Merhaba,

Blog' uma hoş geldiniz ...